พล่าม

โทษทีน๊าที่ยังไม่มีรูปมาอวดอ่ะ

แต่ขอบันทึกประวัติศาสตร์ซะหน่อย

ว่าเรามีสมาชิกใครครอบครัวเพิ่มมาอีกสองละนะ

ชื่อน้อง"ความสุข"กับ"น้องความรัก"ล่ะ

น่ารักมากๆเลย

รับเข้าบ้านมาวันอาทิตย์ที่ 29 มิ.ย. 2551

เอาใจช่วยให้เค้าเติบใหญ่อย่างแข็งแรงด้วยน๊า หุ หุ

 

ไว้จะเอารูปมาลง คราวหน้าละกันนะ

แปะไว้ก่อน

 

 

อย่าบ้าน่า

แกจะหมกมุ่นอะไรนักหนา

หัดคิดอะไรเป็นระบบเหมือนคนอื่นได้มั๊ย

อะไรไม่สำคัญ

อะไรที่คิดแล้วเครียด

ก็ปล่อยเบลอกันไปสิ

เอาแต่คิดวกวนไปมาอยู่ได้

 

อยู่กับตัวเองมากไปรึป่าวนะ

ทำไงดี

 

อดทนนะ

อีกอาทิตย์เดียวแกก็จะไม่เหงาแล้ว

(หวังว่านะ)

แล้วชีวิตจะดีขึ้น

 

วันนี้เลิกบ่นซะ

แล้วไปอาบน้ำ

ทำธุระซะ

 

แกก็มีธุระต้องทำไม่ใช่เหรอ

อย่าเพิ่งเครียดสิ

นะ

 

 

ชั้นอยากรู้ว่า

 

 

จริงๆแล้วที่ของชั้น มันอยู่ตรงไหนกันนะ

 

อยู่ตรงนี้

อยู่ที่บ้าน

อยู่ริมทะเล

...................................

 ......................

หรือไม่มีที่อยู่

 

แล้วความสุขล่ะ

มันอยู่ตรงไหนกัน

 

ทำยังไงถึงจะมี...ความสุข

 

ชั้นหนี หนีเพื่อหาที่ที่ใช่

แล้วก็ได้รู้ว่าที่ตรงนี้ก็ไม่ใช่...เช่นกัน

 

 

 

ตลอดชีวิตของชั้น

สิ่งที่ไม่รู้จักมากที่สุด  ก็คือ  ตัวของชั้นเอง

 

ทั้งๆที่อยู่ด้วยกันมาเกือบๆจะยี่สิบห้าปีแล้ว

แต่กลับเหมือน  ไม่รู้จักอะไรเลย

 

จุดหมายคืออะไร

เกิดมาเพื่ออะไร

 

ไม่รู้

ไม่มี

 

ชั้นเคยคิดว่าตัวเองมีความสุขมาก

เพราะชั้นมีคนที่ชั้นรัก

 

แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ก็สุขมากแล้ว

 

แต่ว่า

 

 ...............

....................

 

 วันนี้

ชั้นร้องไห้

 

แต่น้ำตาก็ไม่ช่วยอะไร

 

 

................................ไม่เลยซักนิด

 

 

บางครั้งเราทะเลาะกัน

เพราะชั้นอยากเปลี่ยนแปลงเค้า

 

อยากให้เค้าเป็นเหมือนที่ชั้นต้องการ

ทั้งๆที่เค้าไม่ได้เรียกร้องให้ชั้นเปลี่ยนแปลงอะไร

 

มันไม่ได้แปลว่าชั้นไม่มีข้อเสียใช่ไหม

 

 

 

 

 

 

สุดท้าย 

ชั้นก็คงแก้ไขอะไรไม่ได้อยู่ดี

 

ต้องยอมรับ

ว่ามันได้แค่นี้จริงๆ

 

 

แต่แบบนั้น

จะเรียกว่าชั้นกำลังหนี  อีกรึเปล่า?

 

 

 

 

 

ระยะนี้ชอบคุยกับตัวเอง เช่น

 

"อีทอดสวยมาก"

"เก่งมากด้วย"

 

ประมาณนี้

 

แล้วความอยากคุยกะคนอื่นก้อไม่ค่อยมี เอ็มก้อไม่อยากจะออน

ไม่ออนมาครึ่งเดือนได้แล้วมั้ง

 

อาทิตย์ก่อน มีปากเสียงกะอีเอ้ กะวรา

เลยงดแสดงความคิดเห็นชั่วคราว

 

เป็นบ้าอะไรก้อไม่รู้ทะเลาะกะเค้าไปทั่ว

แต่ตอนนี้สงบแล้ว หลังจากอยู่กับตัวเองค่อนข้างมาก

ไม่รู้ว่าซักวันจะทะเลาะกับตัวเองมั๊ย

อันนี้ก้อน่าสนใจนะ

 

แบบนั้นคงบ้าถาวรแน่ๆเลย

 

 

อืม...แต่ก้อไม่ได้เครียดอะไรนะ ชีวิตตอนนี้มีความสุขมาก

เป็นความสุขบนความไร้แก่นสาร

ไม่รู้จะวื่นวือไปอีกนานมั๊ย

 

ก้อแปลกดีนะ

คนเราไม่ทำงานจริงๆก้ออยู่ได้นานเหมือนกันแฮะ

 

บ้าจังเลย